Polska Partia Pracy (PPP, dawniej pod nazwą Alternatywa – Partia Pracy) – polska partia polityczna, powstała 11 listopada 2001 na bazie koalicji wyborczej Alternatywa Ruch Społeczny, którą tworzyli działacze Wolnego Związku Zawodowego "Sierpień 80", Konfederacji Polski Niepodległej - Ojczyzna, Narodowego Odrodzenia Polski oraz nieliczni politycy Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, a wśród 47 sygnatariuszy były m.in.: Polska Partia Ekologiczna - Zielonych, Krajowe Porozumienie Emerytów i Rencistów Rzeczypospolitej Polskiej.

Od 2004 ugrupowanie używa nazwy Polska Partia Pracy.

Polska Partia Pracy jest związana z Wolnym Związkiem Zawodowym "Sierpień 80" - Konfederacja, gromadzi także osoby dawniej związane z Akcją Wyborczą Solidarność.

Młodzieżówką partii jest Organizacja Młodzieżowa PPP.

Program polityczny

PPP określa się jako ugrupowanie socjalistyczne. Wśród jej postulatów dominują hasła antyliberalne i antykapitalistyczne.

Partia domaga się wstrzymania prywatyzacji, odrzuca neoliberalne reformy dokonane w III Rzeczypospolitej. Opowiada się za szerszą współpracą ze wschodnimi sąsiadami Polski, bezpłatną edukacją i służbą zdrowia, za wyprowadzeniem wojsk polskich z Iraku, państwem opiekuńczym, zniesieniem poboru i wprowadzeniem armii zawodowej, 35-godzinnym tygodniem pracy i płacą minimalną na poziomie 68% średniej krajowej oraz likwidacją powiatów. Jest także za neutralnością światopoglądową państwa, zniesieniem immunitetu poselskiego i ograniczeniem uposażeń poselskich.

Sprzeciwia się wprowadzeniu podatku liniowego, przywróceniu kary śmierci oraz polityce proamerykańskiej.

Polska Partia Pracy odwołuje się do tradycji polskiego ruchu robotniczego. Opowiada się za bezpieczeństwem socjalnym obywateli.